آینده

پی نوشت: مهمان داشتیم: رفته اند. جایشان به قدری خالی است که توصیفش مشکل می نماید. سال میلادی در آسمانی که از شکوه جوانه های نور پرطنین بود، نو شد. فکر می کنم گاهی بودن در لحظه حیاتی تر از واکندنش در خاطره هاست... ما امسال در حال زنده بودیم... حتی اگر لذت تماشای آن را در آینده از کف داده باشیم.

پی پی نوشت: سخت بیمار و سرماخورده ایم. مهمانی تولد ویروسها و باکتری ها است انگار!