دوم دوم
اگر یکسال است که در خانه خود تلویزیون ندارید و پیش فرض تان این است که فرزندتان را از بن تن، مرد عنکبوتی، سوپر من، بت من و خشونت فیلم ها و کارتون ها دور نگه داشته اید و خشن ترین صحنه ای که بچه شما در رسانه های ارتباط جمعی دیده و شنیده و خوانده، آمپول زدن دامپزشک به بز بوده است...
اگر واژه های تفنگ، شمشیر، اسلحه، فشنگ، توپ، تانک، مسلسل و جنگ در یک کیلومتری کودک شما بر هیچ زبانی جاری نشده است...
اگر هرگز هیچ کدام از اسباب بازی های یاد شده از درگاه خانه شما عبور نکرده است...
اگر هنوز هم فکر می کنید که خانواده می تواند نقش فیلتر را بین کودک و جامعه بازی کند...
بدانید و آگاه باشید که مامان و بابای آراز هم تا همین چند روز پیش که این صحنه را دیدند در خواب خرگوشی مشابهی بوده اند. با اینهمه اگر خواب نیستید یا از آن دسته آدم هایی هستید که به خوابهای خوش و ناخوششان می خندند، تبسمی که با دیدن این عکس لب هاتان را آذین می بندد، عیدانه آینده باشد به شما!
وسیله ای که می بینید: اسلحه!
دسته تفنگ: گوشت کوب!
لوله تفنگ: همزن دستی!
مخترع: آراز کوچولوی خانه ما.
اسم ابداعی خیالباف کوچولو: دوم دوم!!!! (مامان یه لحظه بیا! بیا ببین، "دوم دوم!" درست کردم... دوم!! دوم دوم دوم!!!)
لیلی یک مادر است، یکی از هزاران.