هزار حرف گفتني دارم و دم نمي زنم --- كاش تو خود بخواني از پنجره نگاه من

سلام!

هفته ديگر مي رسم به خاك وطن. كم كم تا يكماه دسترسي ام به اينترنت بسيار محدود خواهد بود.... . اي همه آنهايي كه مخاطب شناس و ناشناس گفته ها و نا گفته هاي منيد! دوستتان دارم، حتي اگر نباشم...  

اي ديار دلنشين! اي غربت آشنا! آيا بار دگر خواهمت ديد؟

                    

پ.ن.۱ : آراز قهرمان كف مي زند و همزمان مي گويد ناناي ناي! يعني پسر موقرم سفارش رقص مي دهدبه ما! قول داده ايم كه كلي عاشق سينه چاك آراز نديده در فرودگاه منتظر اجراي فرمايشات ريز و درشتش باشند!

پ.ن.۲ :بليط هواپيما را كنار پنجره خواهم گرفت تا نرسيده نشانش بدهم كه :"پسرم! اينجا خاك توست!"

پ.ن.۳ :هنوز نرفته و در گير و دار هزيمت سرما خورده ام...